08-02-05

OVER BLINDE KIPPEN EN KIWI'S - Redactioneel december 2004

Redactioneel december 2004

Over blinde kippen en kiwi’s

Ik zie hem nog zitten in de Zevende Dag, Leo Neels, een beetje onderuitgezakt omdat hij tot in zijn lichaamstaal toe wilde tonen dat de farmaceutische industrie al slaapwandelend idioten met domme ideeën platwalst. En omdat het bovendien om een idioot van Geneeskunde voor het Volk ging, had Neels ook nog zijn schoonste sarcastische grijns meegebracht. Die stalde hij uit voor de camera terwijl dokter Dirk Van Duppen uitlegde hoe de ziekteverzekering 1 miljard euro kan uitsparen via een systeem van openbare aanbesteding voor medicamenten. Een onafhankelijk orgaan, gefinancierd door de staat, kiest in elke subklasse van geneesmiddelen voor het geneesmiddel met de beste kwaliteit / prijs verhouding. Alleen op dat geneesmiddel krijgt de patiënt terugbetaald van het Ziekenfonds. Leo Neels becommentarieerde het voorstel van Van Duppen met een diepe geeuw en bijhorende blik: "Alsof het zo simpel is." Die linkse jongens toch.

De farma-industrie is dus niet echt wild van het ‘kiwimodel’, zo genoemd omdat dit systeem in Nieuw-Zeeland reeds toegepast wordt en omdat ze in Nieuw-Zeeland niet zo zot zijn van bananen. Een mogelijke verklaring voor de weerstand van de geneesmiddelenproducenten, is de ervaring dat via openbare aanbesteding de prijzen van de medicamenten 50 tot 90 procent kunnen dalen. Bovendien kan de farma-industrie in dit systeem onze sociale zekerheid niet meer verder leegplunderen -wat de doorsnee multinational ook wellicht betreurt. Die gebruiken namelijk al jarenlang de sociale maatregel van het maximum remgeld om artsen de duurste geneesmiddelen te doen voorschrijven. Geen probleem, zeggen de farmareuzen, want de patiënt moet het niet betalen: het is de ziekteverzekering die betaalt! Aha. Een hele geruststelling. Dus, om het even scherp te krijgen: als ik te veel cholestorol heb (wellicht zowat het enige waar ik te veel van heb) dan kan ik daarvoor Zocor slikken voor 123 euro of een generisch product van dezelfde kwaliteit voor 60 euro. Als mijn arts Zocor voorschrijft betaal ik het maximum remgeld van 15 euro, de ziekteverzekering 108 euro. Als ik het generische geneesmiddel voorgeschreven krijg dan betaal ik ook die 15 euro remgeld, maar de ziekteverzekering betaalt nu slechts 45 euro. Dat is maar liefst 63 euro minder voor de staat! Leo Neels lachte zich bijna een breuk, tijdens die bewuste Zevende Dag. Als Frank Vandenbroucke doelt op het grijze hoofd van deze voormalige VTM-directeur wanneer hij zegt dat "de vergrijzing onze sociale zekerheid bedreigt" dan snap ik nu eindelijk waarover het gaat.

In die dagen dus, onder het bewind van multinationale ondernemingen, terwijl alsmaar meer mensen een doktersbezoek uitstelden omdat ze de rekening niet meer konden betalen... In die dagen dat er alsmaar minder mensen rondliepen die geloofden dat ze weerwerk aan de economische machthebbers mogelijk was... In die dagen... gebeurde het dat mensen opstonden, dat organisaties de handen in mekaar sloegen: Geneeskunde voor het Volk, de vakbond, de KWB, de CM, de Socialistische Mutualiteit, de universiteiten, de huisartsenverenigingen. Ze informeerden hun achterban, stelden petities op, stuurden kaarten naar minister Demotte met de eis dat het kiwimodel in België zou ingevoerd worden.

En het geschiedde dat De Zevende Dag plotseling bevolkt werd door 3 wijze partijvoorzitters die alle drie even hevig het kiwi-idee bewierookten omdat ze alle drie even stellig beweerden dat zij dat idee al heel lang in de eigen schuif hadden liggen. Stevaert deed dat zelfs zo overtuigend dat Leo Neels zich liet ontvallen dat de Sp.a-voorzitter "als een blinde kip de communisten achterna rent". Zo werd het neergetekend in het evangelie van Het Laatste Nieuws. En het geschiedde dat minister Demotte de heilige geest over zich kreeg en de natie liet weten dat hij op de ministerraad van 23 december bij maatregelen voor alle medicamenten het kiwimodel naar voren zou schuiven en daarvoor de nodige wetswijzigingen zou indienen.

Omwille van dit verhaal, wil ik tenslotte deze wens doen, voor 2005: Dat het in ons geheugen mag gegrift blijven dat kenteringen mogelijk zijn, dat we multinationals kunnen doen buigen, dat ministers onder druk te zetten zijn. Dat wij in staat zijn om samen beweging te maken! Op naar de loononderhandelingen...!

Elke Vandeperre








11:15 Gepost door Redactie Kenteringen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.