01-06-05

HET MEI '05- NUMMER

HET MEI '05 - NUMMER:

{KOP en Munt] – Pluralisme als grensoverschrijding

Pluralisme en verdraagzaamheid: wie zou er tegen durven zijn? En toch worstelen we vandaag nog steeds met die begrippen. Willy Deckers maakt ons wegwijs in de precieze betekenis van pluralisme en reikt een strategie aan die kan leiden tot een pluralistische samenleving.

{To The Point] - Ontwikkeling op krediet

We leven in vreemde tijden, zelfs de ontwikkelingslanden zijn niet meer wat ze geweest zijn. Een land als chili lijkt goed te boeren. Of is dat maar schone schijn? Tussen de glitter van de malls en de sociale puinhoop in de volkswijken loopt een rode draad van een ontwikkeling op krediet. Maar wie betaalt de schuld? Arianne Van Andel is ter plaatse...

{ VERGEETPUT] – Ben ik dan geen vrouw?

Je zult maar zwart én een vrouw wezen op het einde van de 18de eeuw in de Verenigde Staten. Sojourner Truth was het, maar ze weigerde om zich neer te leggen bij de onderdrukking waarmee ze te kampen had. Ze weigerde ook om een keuze te maken tussen haar gevecht als slavendochter, als zwarte en als vrouw. Haar krachtige woorden doen nu nog steeds ogen open. Sarah Bracke situeert voor ons de strijd van deze bijzondere vrouw en vertaalde haar toespraak 'Ain't I a woman?'






17:16 Gepost door Redactie Kenteringen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

een gedicht
graag bezorg ik dit gedicht aan jullie. ik denk dat het wonderwel past om te publiceren in " kenteringen"
van harte.
thei Noukens
Marx spreekt



Dikwijls, als het opklaart in het Westen,

kijk ik neer op de verblindende geldstromen

die schuimend buiten hun oevers treden

en het tevoren nog dorre land overstromen.

Mij amuseert de dictatuur van het gezwets

dat zich, tegen betaling, als theorie van de samenleving

laat doorgaan, als ik tenminste

de berichten van beneden mag geloven. Ik maak het goed.

God kom ik vaak tegen. Goed hersteld ziet hij er uit.

Wij spreken, heel geestig, en dialectisch

verbazend ingewikkeld, over metafysische kwesties.

Onlangs vroeg hij me naar de uitgave

van mijn Verzamelde Werken, omdat hij ze

blijkbaar nergens kon vinden.

Niet dat ik er veel geloof aan hecht, zei hij,

maar schaden zal het ook wel niet.

Ik gaf hem mijn handexemplaar, het laatste

van de blauwe uitgave, met commentaar.

Overigens is hij verstandiger dan ik dacht.

Van theologie heeft hij een afschuw en deconstructie

strooit hij zand in de wielen, psychoanalyse

houdt hij voor onzin, vindt hij het vermelden

niet waard. Verbazend hoeveel vooroordelen hij heeft.

Nietzsche bijvoorbeeld vergeeft hij elke

dwaze uitspraak, Hegel daarentegen

kan hij niet luchten. Van zijn eigen project

spreekt hij uit schuchterheid nooit.

Als ik u wat vragen mag, zei hij onlangs

na lang te hebben neergekeken op aarde:

bitte, houd u gereed.



Michael Krüger

in: G. Langenhorst, Gedichte zur Gottesfrage, Kösel, 2003, p. 188

vert. H.G.






Gepost door: thei noukens | 30-12-05

De commentaren zijn gesloten.