28-02-07

Ingeburgerd - Editoriaal februari'07

racismeEditoriaal februari '07

Ingeburgerd

 

Wees gerust, beste Kenteringen-lezer, ik zal het in deze redactionele bijdrage niét over Jean-Marie De Decker hebben. Toch niet op directe wijze. Want aangezien ‘hij’ in de voorbij maanden tot onze alpha en omega uitgroeide, is het intussen ontzettend moeilijk geworden om het niét over hem te hebben. Zelfs ongewild. Zelfs wanneer je het over worst met spruitjes hebt, dreigt het gesprek naar ‘hem’ toe te manoeuvreren. Maar zoals ik al aankondigde, beloof ik u mij daarvoor te hoeden in onderstaande bijdrage.

Misschien moeten we het hier dan maar eens hebben over dat andere thema (dat eigenlijk hetzelfde thema is) waar niemand het over wil hebben, maar waar we ook niet naast kunnen kijken omdat heel onze samenleving er van doordrongen is.  Dat thema dat in het stadhuis van Sint-Niklaas, of all places, een Zwarte Piet-fobie doet ontstaan. De ‘verrrechtsing in Vlaanderen’ heeft stilaan terug het niveau van racisme, pur sang, bereikt. Hier is geen sprake meer van een samenlevingsprobleem, een botsing omwille van cultuurverschillen, of een ‘clash of civilisations’. Het gaat hier eenvoudigweg over plat racisme: afkeuring, uitsluiting omwille van huidskleur. Het type racisme dat zich inlaat met schedelmetingen en witte puntmutsen. Het racisme waarvan men beweert dat het decennia geleden uitgestorven is in een moffenkamp of South Western Township. Het type racisme waarvan men ons tracht te overtuigen dat het op geen enkele wijze verbonden is met de huidige kritiek op de multiculturele samenleving.

"In onze samenleving is geen plaats voor een dergelijke achterlijke vorm van racisme", roept premier Verhofstadt verontwaardigd. De vraag is nog maar of dat zo is, mijnheer de premier. Laten wij écht geen ruimte voor dit soort achterlijk racisme? U kan het weten. U wordt voor de rechter gedaagd door een Marokkaanse Gentenaar wegens het niet invoeren van praktijktests waarmee discriminatie kan worden bewezen. Door de afwezigheid van een wettelijk kader voor de praktijktests, een nalatigheid van uw regering waarmee u tevens de grondwet schendt, kan de gedupeerde zijn rechten niet doen gelden. Of vindt u het weigeren van Marokkanen in dancings van een andere, minder achterlijke, vorm van racisme getuigen? Of gaat u het misschien akkoord met NVA-voorzitter Bart De Wever die de Marokkaanse Gentenaar zijn burgerrechten niet waard vindt omdat “de allochtoon” bij de laatste verkiezingen voor de Moslim Democratische Partij opkwam? Zo beschaafd formuleerde De Wever het niet eens in het VRT-programma “Morgen beter”. Hij zei: “We weten intussen dat hij een vriendje van Abou Jahjah is.” Iedereen rond de debattafel begreep meteen dat daarmee dan de discussie over schending van burgerrechten afgelopen was. Blijkbaar ging het hier over een minder achterlijke vorm van racisme. Misschien moeten we dit dan –voor alle duidelijkheid- ‘een maatschappelijk aanvaarde vorm van racisme’ noemen.

Spirit- voorzitter Geert Lambert illustreert hoe subtiel het verschil is tussen beide vormen van racisme. Hij liet de volgende uitlating optekenen: “Dit racisme kan niet vergoelijkt worden met dooddoeners als ‘met allochtonen die zich aanpassen hebben we geen problemen’, of ‘we voelen ons niet op ons gemak bij mensen met een andere godsdienst’. Wouter is een Sin--Niklazenaar, een Vlaming die hier is opgegroeid, bij de Scouts is geweest en met een sappige Sint-Niklase tongval spreekt. Maar hij is zwart, en voor sommigen dus te min om een koppeltje in de echt te verbinden.”

Voelt u het subtiele maar flinterdunne verschil? Wat wordt hier nu eigenlijk, tussen de lijnen, gezegd? Indien het niét om Wouter Van Bellingen zou gaan, maar om een zekere Fahrid Achouf, in Vlaanderen geboren uit Marokkaanse ouders, die nooit op Scoutskamp het Avondlied aangeleerd kreeg en ‘Algemeen beschaafd Antwaarps’ spreekt -eventueel zelfs nog met een lichte Arabische tongval….. dan zou dit racisme wel op begrip kunnen rekenen?!

Het bewijs is intussen wel geleverd: ook het ideaalbeeld van de compleet geïntegreerde en geassimileerde Vlaming biedt geen bescherming tegen het diep ingewortelde racisme in Vlaanderen. Ondanks alle verontwaardiging over het incident in Sint-Niklaas, moeten we onder ogen zien dat de meest lage vorm van racisme in onze contreien intussen behoorlijk ingeburgerd is geraakt.

Oeps! Nu hebben we het op de valreep toch nog over Jean-Marie De Decker.

<<<Elke Vandeperre

 

 

 

 

 

 

20:53 Gepost door Redactie Kenteringen in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.