23-05-07

De Leeuw en de Baron - Editoriaal mei'07

buysse_1Redactioneel mei'07

De Leeuw en de Baron

 

Baron Paul Buysse is beledigd. Hij voelt zich tegen zijn baroneske schenen gestampt. Door wie? Door de Leeuw wellicht die aan de vooravond van 1 mei voorstelt om de toplonen zwaarder te gaan belasten. De baron is immers niet te spreken over de term ‘graaitaks’: “Die suggereert dat managers altijd graaien en met hun hand in de kassa zitten, terwijl ze in werkelijkheid hard werken en een grote verantwoordelijkheidszin aan de dag leggen.” briest de baron in de nasleep van de 1-mei-viering in De Standaard. De samenleving schat de zaken toch wel erg foutief in, vindt baron Buysse. “Die lonen hebben gewoon te maken met competenties.(…) En al jaren zijn de managerslonen gezapig meegegroeid met de markt” vult hij nog aan, en: “Men zou eens moeten weten hoeveel nachten een manager wakker ligt, en hoe vaak plannen worden herbekeken, voordat men tot een afslanking (van het bedrijf weliswaar, red.) overgaat.”

Die arme topmanagers. Echt een ondergewaardeerd beroep, als je de baron mag geloven. Daartegenover staat een gemiddeld jaarloon van slechts 2,3 miljoen euro. Een magere troost dus voor al die slapeloze nachten en torenhoge verantwoordelijkheid.

Je moet zulke zaken in perspectief plaatsen en vergelijken met het buitenland waar de lonen voor topmanagers nog hoger liggen, merkt baron Buysse op. En hij heeft gelijk: laat ons de zaken vooral in perspectief plaatsen. En bijvoorbeeld de aangevoerde argumenten voor het uitkeren van exorbitante lonen aan topmanagers uit de harde sector eens vergelijken met topmanagers uit de zachte sector. Neem nu een algemeen directeur van een ziekenhuis, met meer dan 500 bedden. Deze directeur zal naar alle waarschijnlijkheid wel stevig moeten doorwerken, maar niet keihard zoals zijn collega’s uit de harde sector. Ook de grote verantwoordelijkheidszin die directeuren van ziekenhuizen aan de dag moeten leggen zijn ‘peanuts’ in vergelijking met die van ceo’s van bedrijven. Tenslotte gaat het in ziekenhuizen alleen maar over mensenlevens, en niet om aandelen en winsten. En van slapeloze nachten over reorganisaties met ‘afvloeiingen’ zullen ziekenhuisdirecteurs al helemaal niet te klagen hebben. Hoogstens een overleden patiënt, of een chirurg met de bibber, die je zielenrust eventueel zou kunnen verstoren. Evident dat ziekenhuisdirecteurs het gemiddeld met 200.000 euro jaarloon moeten stellen. Deze lonen groeien vanzelfsprekend dus ook iets minder gezapig mee met de markt.

Maar laat ons deze ‘contextuele’ benadering nog even verder zetten en er de minimumlonen bijnemen. Die zijn op 1 mei gestegen met maar liefst 25 euro! En volgend jaar volgt nog eens een loonsverhoging van 25 euro! Zomaar, zonder verantwoordelijkheid te moeten dragen. Alleen maar werken en lap, op twee jaar tijd 50 euro erbij. Managers van topbedrijven verdienen daarentegen in één jaar 22 procent meer. Dat bekent dus een luttele 500.000 euro extra. Smartengeld, zeg maar. Een onkostenvergoeding voor medicatie tegen maagzweren en insomnia. De gewone werknemers moeten het in 2007 en 2008 doen met een loonstijging van 5 procent. Maar zij huppelen dan ook geheel zorgeloos door hun beroepsleven.

ABVV-voorzitter Rudy De Leeuw is niet onder de indruk van de zorgwekkende argumenten van topmanagers en slaat met de vuist op de tafel: “Ofwel zorgen de werkgevers ervoor dat de toplonen worden bijgesteld, ofwel moet er een graaitaks komen.”

Onze premier vindt dat niet jofel van de Leeuw. Een beetje ‘jaloezegatterij”, zouden wij in Antwerpen zeggen. Van die toplonen zou hij eerder afblijven. In de plaats daarvan denkt hij aan een ‘bonus’ voor alle werknemers. Want er zijn al zoveel belastingen en de onvrede die er over de toplonen bestaat los je niet op met extra belastingen. “En bovendien hebben de werknemers daar niets aan, een graaitaks komt alleen de staatskas ten goede” gooit Verhofstadt er nog bovenop. Wablieft?! Dat zeurt al jaren dat we de pensioenen niet gaan kunnen betalen, maar belastingen heffen: ho maar! En toch zeker niet het geld halen waar het zit?!

Gelukkig zijn er ook nog socialisten, denkt een mens dan. En vervolgens verslik je je in de SP.a. Een wet die toplonen zou aftoppen, daar zijn de Vlaamse socialisten, net als de liberalen, niet echt tuk op. “Het wettelijk plafonneren van een salaris of van de loonspanning tussen hoogste en laagste salaris in een onderneming zou kunnen leiden tot verdere outsourcing of braindrain. Dat zou nefast zijn voor de werkgelegenheid en de concurrentiepositie van onze economie”, aldus voorzitter Vande Lanotte. Het ultieme argument! De allerlaatste norm en hoogst ingeschatte waarde, eeuwig en altijd toepasbaar: de concurrentiepositie van onze economie. Graaien is tot ‘cultuur’ verheven, wordt in deze samenleving gesubsidieerd. De markt verdraagt geen ethiek.

 

<<<Elke Vandeperre

13:43 Gepost door Redactie Kenteringen in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.